باشند مانند ماهى اضافه بر پاكى حلال هم هست ولى خون حيوانات حرام گوشت هم‌چون خود آن‌ها حرام است . مسأله‌ى 55 - از جمله احكام خون‌هاى نجس اين است كه - مانند تمامى نجاسات - اگر در بدن و يا لباسى كه به اندازه پوشش عورتين است باشد ، بايستى براى نماز و احرام تطهير و يا كنار گذارده شود ، ولى خون اگر به‌اندازه‌ى يك درهم ( كه در زمان ما تقريباً به‌اندازه‌ى يك سكه دو ريالى است ) ، باشد كلًا براى نماز اشكالى ندارد ، ساير نجاسات هرگز استثنايى در اين مورد ندارند ، چنان‌كه ظاهراً در خون نجس‌العين و حيوانات حرام گوشت و خون حيض و نفاس و استحاضه نيز چنان استثنايى مسلم نيست ، و قاعده‌ى حرمت همراه داشتن نجاست در نماز و احرام شامل تمامى اين‌ها مىباشد ، و تنها خون انسان و حيوانات حلال گوشت به‌اندازه‌ى يك درهم و خون زخم و جراحت بدن كلًا مستثنى است ، گرچه قدر مسلم استثناى خون زخم و جراحت مادامى است كه بهبودى نيافته ، و شستن آن‌ها موجب مشقت و حرج باشد ، كه در غير اين موارد هم‌چنان ممنوع‌اند . مسأله‌ى 56 - خون‌هايى كه در نماز ممنوع است تنها خون‌هايى است كه بر بدن باشد ، و يا بر لباسى كه براى پوشيدن عورت كافى است ، بنابراين مانند جوراب و دستمال كوچك و عرقچين و هر پارچه و مانندش كه براى پوشش عورتين كافى نيست اشكالى ندارد . منى مسأله‌ى 57 - آن‌چه به‌طور مسلم از دليل مىفهميم اين است كه منى انسان چه مرد و چه زن نجس است ، دليلش هم صحيحه‌ى محمد بن مسلم از حضرت صادق عليه السلام كه « ذَكَرَ الْمَنِىَّ وَ شَدَّدَهُ وَ جَعَلَهُ اشَدَّ مِنَ الْبُولِ ثمَّ قالَ إنْ رَأيْتَ الْمَنِىَّ قَبْلَ أوْ بَعْدَ ما تَدْخُلُ فى صَلاتِكَ فَعَلَيْكَ إعادَةُ الصّلاةِ وَ إنْ أنْتَ نَظَرْتَ فى ثَوْبِكَ فَلَمْ تُصِبْهُ ثُمَّ صَلَّيْتَ فيهِ ثُمَّ رَأيْتَهُ بَعْدُ فَلا إعادَةَ